Pies uciekł ze strachu: co robić po fajerwerkach, burzy lub strzałach

Pies, który ucieka w panice, to zupełnie co innego niż pies, który oddalił się za jakimś tropem. Spanikowany pies biegnie na oślep: nie ogląda się za siebie, nie zatrzymuje się przed drogami i nie reaguje na swoje imię - nawet na Twój głos. W kilka minut potrafi pokonać kilka kilometrów i często biegnie dalej, aż zatrzyma go wyczerpanie. Brzmi to przerażająco, ale oznacza też, że poszukiwania rządzą się innymi prawami. Ten poradnik wyjaśnia, co dzieje się w głowie psa, co jest najważniejsze w pierwszej godzinie - i dlaczego najbardziej kochającą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest często nie biec za psem.

Dlaczego przestraszone psy uciekają: fajerwerki, burza, strzały - i świeżo adoptowane psy

Nagły huk uruchamia czysty instynkt ucieczki. W tym momencie szkolenie, przywołanie, a nawet więź z Tobą przestają działać - mózg zna tylko jedno polecenie: uciekać. Najczęstsze wyzwalacze to:

• •Fajerwerki i petardy - przede wszystkim w sylwestra, jedyną noc w roku, w którą ucieka zdecydowanie najwięcej psów.
• •Burze - wiele psów wyczuwa nadciągającą burzę, zanim Ty ją usłyszysz, i czasem znika jeszcze przed pierwszym grzmotem.
• •Strzały - sezon łowiecki, armatki hukowe odstraszające ptaki albo strzelnica potrafią zmusić wrażliwego na dźwięki psa do ucieczki w środku zwykłego spaceru.
• •Wypadki i nagły szok - po wypadku samochodowym albo starciu z innym psem nawet pewny siebie pies może rzucić się do ucieczki z czystego przerażenia.
• •Świeżo adoptowane psy i psy w domach tymczasowych - w pierwszych dniach i tygodniach więź jeszcze nie istnieje. Pies, który wyślizgnął się z szelek, albo uchylone drzwi to jedne z najczęstszych historii ucieczek w ogóle.

Co robić w pierwszej godzinie

Spanikowany pies ucieka od hałasu - myśl więc kierunkami, a nie odległościami. Zamiast biec na oślep, wykonaj po kolei te kroki:

1. Nie goń psa. Zamiast tego zapamiętaj dokładny kierunek ucieczki - to Twoja najcenniejsza wskazówka.
2. Zostaw kotwice zapachowe w miejscu, z którego pies zniknął: jego kocyk lub legowisko, noszone przez Ciebie ubranie i miskę z wodą. Spanikowane psy często wracają do punktu wyjścia.
3. Natychmiast powiadom sąsiadów i poproś, żeby po cichu sprawdzili ogrody, garaże i szopy - a przede wszystkim, żeby nie gonili psa, tylko zgłosili, gdzie go widzieli.
4. Szukaj w kierunku ucieczki, z dala od hałasu. Spanikowane psy chętnie trzymają się linii w terenie - ścieżek, żywopłotów, strumieni, nasypów kolejowych - i często kierują się w dół albo w stronę osłony, takiej jak las czy zarośla.
5. Od razu rozpowszechnij ogłoszenie z wyraźnym zdjęciem, dokładnym miejscem i informacją, że pies jest przestraszony i pod żadnym pozorem nie wolno go gonić.

Nie goń i nie wołaj głośno - jak odzyskać zaufanie psa

To najtrudniejsza część, bo każdy instynkt każe Ci biec za psem i krzyczeć jego imię. Ale dla psa w trybie przetrwania biegnąca i krzycząca postać to drapieżnik - nawet jeśli tą postacią jesteś Ty. Wielu opiekunów opowiada, że ich własny pies spojrzał im prosto w oczy i mimo to uciekł. To nie odrzucenie, to chemia strachu. To, co naprawdę działa, jest odwrotnością pogoni:

• •Zatrzymaj się w chwili, gdy zobaczysz psa. Nie idź w jego stronę.
• •Usiądź lub przykucnij na ziemi, odwróć się bokiem i unikaj patrzenia prosto w oczy - w psim języku to znaczy: nie jestem zagrożeniem.
• •Rozsyp wokół siebie kilka intensywnie pachnących smakołyków albo udawaj, że sam zjadasz coś pysznego z ziemi. Ciekawość często wygrywa ze strachem.
• •Mów cicho albo wcale. Ziewanie, powolne mruganie i ciche mlaskanie to sygnały uspokajające, które psy rozumieją.
• •Pozwól, by pies przeszedł całą drogę do Ciebie. Jeden krok za wcześnie może zniweczyć pół godziny cierpliwości.

Kolejne dni: zgłoszenia, punkt karmienia i droga powrotna

Jeśli pies nie wrócił po pierwszej nocy, nie rozpaczaj. Panika, która kazała mu uciekać, też mija. Po jednym, dwóch dniach większość psów przechodzi w spokojniejszy tryb przetrwania: w dzień się ukrywają, poruszają się o świcie i o zmierzchu, i często zataczają pętle w stronę znajomego terenu. Teraz poszukiwania stają się systematyczne:

• •Zapisuj każde zgłoszenie z godziną i miejscem na mapie. Zwykle w ciągu kilku dni wyłania się schemat - większość psów osiada na zaskakująco małym obszarze.
• •Załóż punkt karmienia w miejscu najbardziej wiarygodnych zgłoszeń: jedzenie o stałych porach, najlepiej z fotopułapką, żeby pies nauczył się, że to miejsce jest bezpieczne i warto do niego wracać.
• •Proś każdego, kto zobaczy psa, o dokładnie jedno: zgłosić, nie gonić. Każda pogoń cofa zegar do zera i może wypłoszyć psa z okolicy.
• •Sam szukaj po cichu o świcie i o zmierzchu i siadaj przy punkcie karmienia ze znajomymi zapachami - wiele powrotów rozstrzyga się właśnie tam.

Jedna data zasługuje na szczególny respekt: sylwester. Żadnej innej nocy nie ucieka tyle psów. Jeśli Twój pies boi się huków - albo jest świeżo po adopcji - traktuj każdy wieczór z fajerwerkami jak operację specjalną: spacer wcześniej, obroża i szelki zabezpieczone podwójnie, drzwi i furtki zamknięte.

Pies, który uciekł ze strachu, potrzebuje czasu, spokoju i sąsiedztwa, które wie, na co zwracać uwagę. Jeśli szybko rozpowszechnisz ogłoszenie, zatrzymasz każdą pogoń i będziesz działać zgodnie z instynktami psa, a nie przeciwko nim, szanse są zdecydowanie po Twojej stronie - większość spanikowanych uciekinierów odnajduje się niedaleko domu.