Pies uciekł z samochodu po wypadku lub na parkingu: co robić?

Wypadek, drzwi otwarte o sekundę za wcześnie na stacji, szyba opuszczona o dłoń za nisko: pies, który ucieka z samochodu, nagle znajduje się w miejscu, którego nigdy nie widział — często setki kilometrów od domu, czasem ranny. Stamtąd do domu nie trafi. Ma za to samochód, ciebie i ludzi, którzy mieszkają i pracują w okolicy.

Po wypadku: najpierw adrenalina, potem obrażenia

Pies, którym rzuciło w czasie zderzenia, biegnie na czystej adrenalinie: przez rozbitą szybę, kilometry bez czucia bólu — dopiero potem zwalnia, zaczyna kuleć i chowa się. Zakładaj więc, że może być ranny, i szukaj wzdłuż osłoniętych krawędzi, a nie na otwartej drodze.

• •Od razu powiedz policji i ratownikom na miejscu, że brakuje psa, i poproś o wpisanie tego do protokołu; zapytaj też lawetę i służby drogowe — jeżdżą tym odcinkiem codziennie.
• •Nigdy nie wchodź na jezdnię; na autostradzie szukasz od zewnątrz — zza barier, z dróg dojazdowych, wiaduktów i pól obok.
• •Przeszukaj krawędzie w promieniu dwóch–trzech kilometrów: nasypy, przepusty, żywopłoty, przestrzeń pod mostami, skraje pól, stodoły, pierwsze ogrody najbliższej wsi — ranny pies szuka najbliższego ciemnego zakamarka.
• •Wracaj na miejsce wypadku raz za razem, zwłaszcza o zmierzchu: psy szukają ostatniego miejsca, w którym widziały swoich ludzi, często dopiero gdy ucichną syreny i ruch.

Ucieczka na MOP-ie, stacji albo parkingu daleko od domu

Pies, który wymknął się na MOP-ie przy autostradzie albo na parkingu hotelu 300 kilometrów od domu, nie ma w głowie żadnej mapy: nic nie jest znajome, więc nie idzie w żadnym konkretnym kierunku i chowa się blisko. Samochód i ty to jedyne, co tu zna.

• •Zostań. Jedna osoba zostaje przy samochodzie, drzwi otwarte, silnik zgaszony, i nie jeździ w kółko szukając; wiele psów wraca, gdy tylko zrobi się cicho.
• •Połóż na ziemi obok samochodu noszone ubranie, koc psa, wodę i mocno pachnące jedzenie — nie rozrzucaj go po parkingu.
• •Zapytaj obsługę restauracji i stacji, kierowców ciężarówek i podróżnych, zostaw numer przy kasie — kierowcy widzą obrzeża parkingu o czwartej rano.
• •Obejdź powoli granice terenu: za budynkami i kontenerami, miejsce piknikowe, rów przy ogrodzeniu, ekran akustyczny, pas lasu.
• •Zapisz nazwę MOP-u, kierunek jazdy i dokładny punkt jako pinezkę GPS. Jeśli musisz jechać dalej, zostaw koc, wodę i jedzenie tam, gdzie stał samochód, i wróć o świcie.

Wyskoczył przez okno albo uciekł przy drzwiach blisko domu

Pies, który na światłach wyskakuje przez okno albo ucieka z parkingu we własnym mieście, zna okolicę i często kieruje się do domu. Traktuj go jak każdego spłoszonego psa: cicho, coraz szerszymi kręgami od miejsca ucieczki, ktoś czeka w domu z otwartymi drzwiami; poradnik o psie, który uciekł ze strachu, opisuje ten schemat.

Kto musi wiedzieć: pętla informacji na miejscu

Daleko od domu nikt nie zna twojego psa; tę sieć budujesz sam w pierwszej godzinie. Psa przy autostradzie prawie zawsze zgarnia ktoś, kto tam pracuje albo mieszka, a ranny pies trafia do najbliższego weterynarza. Notuj każdy telefon.

1. Zgłoś zaginięcie psa na lokalnej policji, z dokładnym punktem; 112 tylko wtedy, gdy pies jest na jezdni i zagraża ruchowi.
2. Obdzwoń wszystkie lecznice weterynaryjne w promieniu 15–20 kilometrów i wyślij zdjęcie: pies może być ranny, a ty zapłacisz za leczenie.
3. Zgłoś go do schroniska obsługującego tę gminę i do straży miejskiej, a w bazie czipów (np. Safe-Animal) oznacz jako zaginionego i sprawdź, czy twój numer telefonu jest aktualny.
4. Powiadom zarządcę drogi (GDDKiA lub koncesjonariusza autostrady) i kierownika MOP-u; na wsi także koło łowieckie, leśników i rolników — są w terenie o zmierzchu.
5. Napisz w grupach na Facebooku najbliższych miejscowości (zdjęcie, dokładne miejsce, godzina i jedna prośba: zgłaszać, nie gonić) i uruchom ukierunkowane ogłoszenie wokół miejsca ucieczki: PawAlarm pokazuje zdjęcie twojego psa jako reklamę na Facebooku i Instagramie ludziom, którzy mieszkają i pracują dokładnie tam — także we wsi, w której nigdy nie byłeś — i daje plakat do wydruku dla MOP-u i lecznic.

Ranny albo w trybie przetrwania: pies do ciebie nie podejdzie

Po wypadku albo po jednej–dwóch nocach w pojedynkę wiele psów przechodzi w tryb przetrwania: w dzień się chowają, ruszają o zmierzchu, uciekają przed każdym człowiekiem — także przed własnym. Pies, który cierpi, tym bardziej.

• •Gdy widzisz psa, zatrzymaj się. Usiądź bokiem, odwróć wzrok, rzuć jedzenie i czekaj, choćby godzinę. Pomocnicy tylko zgłaszają, gdzie jest; nikt nie próbuje go łapać.
• •Załóż punkt karmienia tam, gdzie był ostatnio widziany, albo tam, gdzie stał samochód: jedzenie, woda, twoje ubranie, sprawdzane raz dziennie; po pierwszej nocy pożycz klatkę-pułapkę i fotopułapkę.
• •Ufaj zgłaszającym, którzy podają miejsce, godzinę, kierunek i szczegół ze zdjęcia; wątp w obserwację 30 kilometrów dalej pierwszego dnia albo w psa, który rzekomo sam podbiegł do kogoś.
• •Każdego wiarygodnego zgłaszającego pytaj: czy pies porusza się normalnie? Kulenie albo pies leżący na otwartej przestrzeni zmienia plan: najpierw weterynarz i służby.

Pełna metoda jest w poradniku o łapaniu spłoszonego psa.

Zapobieganie na następną podróż

Prawie każda ucieczka z samochodu zdarza się przy drzwiach albo przy oknie — i prawie wszystkim zapobiega rutyna, nie sprzęt.

• •Szelki z testami zderzeniowymi wpięte w pas albo klatka transportowa z atestem w bagażniku: luźny pies pierwszy wylatuje przez rozbitą szybę.
• •Blokada rodzicielska w tylnych drzwiach i blokada szyb z panelu kierowcy, żeby łapa na przycisku niczego nie otworzyła.
• •Smycz zapięta, zanim otworzą się drzwi — za każdym razem, także na stacji: ręka na smyczy, potem na klamce.
• •Wyćwiczone „czekaj” przy drzwiach auta: trenuj na podjeździe, aż pies siedzi przy otwartych drzwiach i wysiada dopiero na twoje słowo.
• •Adresówka z numerem komórki, aktualna rejestracja czipa i na długie trasy lokalizator GPS: w obcym terenie kropka na telefonie jest warta więcej niż każdy plakat.

Nikt nie planuje wypadku, ale każdy może zaplanować drzwi.