Szukanie psa w nocy: gdzie się chowa i jak go znaleźć

Jest ciemno, twój pies jest gdzieś na zewnątrz, a wszystko w tobie mówi, że poszukiwania kończą się do rana. To nieprawda. Noc bywa najlepszym oknem poszukiwań w całej dobie: ruch zamiera, budowy i tereny przemysłowe pustoszeją, przestają przechodzić inne psy — a przestraszony pies, który za dnia nie ruszyłby się z kryjówki, wreszcie wstaje, pije, szuka jedzenia i przemieszcza się. Właśnie wtedy możesz go usłyszeć i zobaczyć w świetle latarki. Jeden warunek: nocą szuka się inaczej niż w dzień. Powoli, cicho, w pojedynkę lub we dwoje.

Gdzie zaginione psy chowają się w nocy

Przestraszony pies nigdy nie kładzie się na otwartej przestrzeni. Szuka małej, ciemnej osłony z zabezpieczonym tyłem i widokiem do przodu, kładzie się i często leży tam godzinami. Typowe miejsca:

• •Pod tarasami, altankami, przyczepami kempingowymi, lawetami i zaparkowanymi samochodami.
• •W gęstych żywopłotach, jeżynach, krzewach iglastych i wysokiej trawie na skraju pól.
• •Na terenach przemysłowych, budowach, za halami i rampami rozładunkowymi — nocą puste, w dzień pełne kryjówek.
• •W przepustach, rurach, pod mostami i na nasypach kolejowych oraz przy drogach szybkiego ruchu.
• •W garażach, stodołach, oborach i komórkach, które ktoś zamknął o zmierzchu, nie zaglądając do środka.

Co do odległości: pies, który uciekł w panice, potrafi w pierwszej godzinie pokonać kilka kilometrów — potem zwykle zatrzymuje się tam, gdzie czuje się bezpiecznie, i wraca w to samo miejsce noc po nocy. Psy małe, starsze i chore zostają znacznie bliżej. Pewny siebie pies, który po prostu poszedł za tropem, zachowuje się inaczej: idzie dalej, najczęściej wzdłuż ścieżek, cieków wodnych i dróg.

Czy pies przeżyje noc na dworze?

Niemal na pewno tak. Zdrowy dorosły pies z normalną sierścią bez szkody przetrwa suchą noc powyżej zera — sam znajdzie osłonę dokładnie taką, jak opisano wyżej. Około 93 procent zaginionych psów zostaje ostatecznie odnalezionych. Prawdziwym zagrożeniem nie jest ciemność, lecz drogi, woda i zimno w przypadku psów małych, krótkowłosych, bardzo młodych, starych lub przyjmujących leki. Twoim zadaniem tej nocy nie jest więc złapanie psa za wszelką cenę, tylko ustalenie, gdzie jest — bez wypychania go dalej.

Jak szukać psa w nocy

Powoli, cicho i ze światłem — czyli niemal odwrotnie niż podczas dziennych poszukiwań z grupą. Duża, wołająca grupa wypycha wystraszonego psa o kilometry przed siebie.

1. Szukaj sam lub we dwoje. Każda dodatkowa osoba zmniejsza szansę, że pies się pokaże.
2. Idź normalnym tempem albo jedź 10–15 km/h z otwartymi oknami i wyłączonym radiem.
3. Co 100–200 metrów zatrzymuj się całkowicie. Zawołaj raz swoim zwykłym, wesołym, codziennym głosem — tym od karmienia — a potem milcz przez pełne dwie minuty i słuchaj.
4. Stawiaj na znajome dźwięki, nie na głośność: karabińczyk smyczy, puszka z przysmakami, piszcząca zabawka, trzask drzwi samochodu. Niosą się dalej niż krzyk i nikogo nie płoszą.
5. Omiataj latarką powoli na wysokości własnych oczu: doły żywopłotów, przestrzenie pod autami, szczeliny. Oczy psa odbijają jasny zielono-niebieski błysk widoczny z 50 metrów i dalej. Ten odblask oczu to największa przewaga nocy.
6. Zapisuj każdą reakcję z godziną i dokładnym miejscem: szczeknięcie, szelest, brzęk łańcucha. Dwie reakcje w tym samym miejscu w dwie noce to lokalizacja, nie przypadek.

Zrób z domu i miejsca ostatniej obserwacji punkt zaczepienia

Psy wracają zapachem i przyzwyczajeniem. Poświęć więc część nocy na to, by twój dom i miejsce ostatniej obserwacji pachniały i brzmiały jak zwykle:

• •Zostaw otwartą furtkę, garaż lub komórkę, a w środku wodę i noszony t-shirt albo nieupraną pościel.
• •Postaw legowisko psa i nieupraną kocyk tuż przed drzwiami wejściowymi.
• •W miejscu ostatniej potwierdzonej obserwacji zrób punkt zapachowy: noszone ubranie plus intensywnie pachnące jedzenie — ciepły kurczak z rożna, ryba w oleju, żwacz.
• •Nie rozrzucaj jedzenia po dużym terenie. Jeden punkt, który sprawdzisz o świcie, powie ci więcej niż pięć, których już nie odczytasz.
• •Jeśli możesz: zaparkuj auto w miejscu ostatniej obserwacji, otwórz bagażnik i usiądź w nim. Znajomo pachnący samochód z własnym człowiekiem w środku sprowadził do domu więcej psów niż jakakolwiek tyraliera.

Nocne zgłoszenia i kiedy przerwać

Gdy ktoś dzwoni o drugiej w nocy, najgorsze, co możesz zrobić, to przyjechać i pobiec. Najpierw zapytaj: dokładne miejsce, kierunek ucieczki, godzina, czy pies miał obrożę. Poproś tę osobę, żeby zachowała dystans, nie wołała psa i przede wszystkim go nie goniła — ma tylko obserwować z daleka i informować cię na bieżąco. Potem dojedź spokojnie i zaparkuj w sporej odległości.

Jeśli zobaczysz psa, nie idź w jego stronę. Kucnij, obróć się bokiem, unikaj patrzenia mu prosto w oczy, ziewnij i rzuć jedzenie w jego kierunku — nie w niego. Potem usiądź i czekaj. Pies w trybie ucieczki potrafi przez kilka minut nie rozpoznać własnych ludzi; potrzebuje tych minut. Jeśli ucieknie, nie biegnij za nim — zapamiętaj dokładny kierunek.

I w pewnym momencie zakończ tę noc: szukaj mniej więcej do pierwszej lub drugiej, prześpij trzy godziny i bądź na zewnątrz pół godziny przed wschodem słońca. Świt to najbardziej aktywna pora dla psa na wolności, a błędy popełnione ze zmęczenia kosztują więcej niż opuszczona godzina. W tym czasie niech działa twoje ogłoszenie: z PawAlarm twój apel dociera do mieszkańców wokół miejsca ostatniej obserwacji jako reklama na Facebooku i Instagramie — także do tych, którzy o szóstej wychodzą z własnym psem i zobaczą twojego jako pierwsi.